no-img
فایل پرشین

ارائه بررسی تأثیر پوشش گیاهی مناطق حفاظت شده بر روی حیات وحش آن – فایل پرشین


فایل پرشین
اطلاعیه های سایت

ادامه مطلب

DOC
ارائه بررسی تأثیر پوشش گیاهی مناطق حفاظت شده بر روی حیات وحش آن
doc
تیر ۲۱, ۱۳۹۷
حجم فایل: 93کیلوبایت
53,000 ریال
تعداد صفحات:160
53,000 ریال – خرید

ارائه بررسی تأثیر پوشش گیاهی مناطق حفاظت شده بر روی حیات وحش آن


۱- کلیات

۱-۱- پیشینه حفاظت محیط زیست در ایران

تصویب قانون حفاظت و تشکیل کانون شکار ایران در سال ۱۳۳۵، نخستین اقدام مدون در راستای حفظ جمعیت و تنوع جانوران در ایران به شمار می آید. وظیفه اصلی کانون شکار به عنوان یک نهاد مستقل، حفظ نسل حیوانات قابل شکار و نظارت بر اجرای مقررات آن بود. نخستین تجربه های حاصل از اجرای قانون یاد شده، روشن ساخت که حفظ جانوران وحشی تنها از راه حفاظت از زیستگاه های آنها می تواند میسر شود. از این رو زمینه تأسیس یک نهاد دولتی جدید به نام سازمان شکاربانی و نظارت بر صید، در سال ۱۳۴۶ فراهم شد. در این سال، سازمان یاد شده به عنوان یک دستگاه مستقل دولتی و زیرنظر شورای عالی شکاربانی و نظارت بر صید، جایگزین کانون شکار شد. در قانون های مربوط به این سازمان، امکان اختصاص بخش هایی از کشور به پارک های ملی (که در آن زمان پارک حیات وحش نامیده می شد) و منطقه های حفاظت شده با تعریف های معین فراهم شد. به این ترتیب اولین سنگ بنای مناطق حفاظت شده ایران در سال ۱۳۴۶، یعنی ۹۵ سال پس از احداث اولین پارک ملی جهان (پارک ملی یلواستون در آمریکا) و ۱۹ سال پس از بنیان گذاری اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع (I.U.C.N) نهاده شد. در این سال، پیشنهاد تأسیس دو پارک ملی و پانزده منطقه حفاظت شده به عنوان نخستین گروه از مناطق حفاظت شده ایران به تصویب شورای عالی شکاربانی و نظارت برصید رسید. از دیگر وظایف سازمان شکاربانی و نظارت بر صید، می توان به انجام پژوهش های علمی مرتبط با حیات وحش و تکثیر و پرورش جانوران وحشی اشاره کرد. درک جایگاه محیط زیست با مفهوم فراگیر و ضرورت توجه هر چه بیشتر به حفاظت آن، به تشکیل سازمان حفاظت محیط زیست ایران در سال ۱۳۵۱ و ادغام سازمان شکاربانی و نظارت بر صید در آن منجر شد. با تصویب قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست در سال ۱۳۵۳، اختیارات و صلاحیت های قانونی جدیدی، که تا حدی با ضرورت های رشد و توسعه اقتصادی و صنعتی آن زمان متناسب بود، به سازمان حفاظت محیط زیست ایران داده شد. در همین سال، عنوان پارک حیات وحش به طور رسمی به پارک ملی تغییر یافت. همچنین ایجاد دو طبقه جدید از مناطق حفاظت شده با عنوان های پناهگاه حیات وحش و اثر طبیعی ملی نیز، مورد تصویب قرار گرفت. پس از پیروی انقلاب اسلامی و به هنگام تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی، یک اقدام مترقیانه در حفاظت محیط زیست صورت پذیرفت و اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با تأکید فراوان به حفاظت محیط زیست تنظیم شد. این اصل حفاظت از محیط زیست را یک وظیفه عمومی دانسته و فعالیت هایی را که با آلودگی محیط زیست یا تخریب غیرقابل جبران آن همراه است، ممنوع کرده است. در همین راستا قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست که از قانون های اصلی تشکیلاتی و مدیریتی سازمان حفاظت محیط زیست ایران به شمار می آید، در سال ۱۳۷۱ اصلاح و به طور نهایی تصویب شد. از جمله وظایف سازمان حفاظت محیط زیست ایران می توان به شناسایی منطقه ای با ویژگی های منحصر به فرد اکولوژیک، شناسایی اکوسیستم های کشور در رابطه با مسائل زیست محیطی شناسایی گونه های باارزش، کمیاب و در حال انقراض گیاهی و جانوری و زیستگاه های آنها، اشاره کرد.

بر اساس مطالب یاد شده از سال ۱۳۵۳ مناطق حفاظت شده ایران بر اساس تعریف ها و معیارهای قانونی نظام طبقه بندی مناطق، در چهار گروه پارک ملی، اثر طبیعی ملی، پناهگاه حیات وحش و منطقه حفاظت شده طبقه بندی و معرفی می شود. همچنین اختیارات قانونی لازم در راستای مدیریت مناطق حفاظت شده کشور به سازمان حفاظت محیط زیست واگذار شد. علاوه بر چنین مناطقی که با طبقه بندی های آی.یو.سی.ان همخوانی دارند و در ایران با عنوان مناطق چهارگانه مصوب شده اند، نواحی دیگری نیز با عنوان ها منطقه شکار ممنوع، تالاب، تالاب بین المللی و ذخیره گاه های زیستکره تحت مدیریت قرار دارند. در حالی که تالاب بین المللی و ذخیره گاه زیستکره از جمله طبقات حفاظتی تعریف شده از سوی مجامع بین المللی حفاظت از طبیعت هستند، طبقه شکار ممنوع از عمده ابتکارات ملی به شمار می آید.



دیدگاه ها


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *