no-img
فایل پرشین

مبارزه شیمیایی با عوامل بیماری زای گیاهی – فایل پرشین


فایل پرشین
اطلاعیه های سایت

ادامه مطلب

DOC
مبارزه شیمیایی با عوامل بیماری زای گیاهی
doc
مهر ۲۰, ۱۳۹۷
حجم فایل: 22کیلوبایت
37,000 ریال
تعداد صفحات:21
37,000 ریال – خرید

مبارزه شیمیایی با عوامل بیماری زای گیاهی


تاریخچه
قارچ کشها به عنوان عامل محافظت گیاهان از حمله قارچها، مدتها قبل از ارائه فرضیه میکروبی به تدریج و به طور تجربی به کار گرفته شده بودند. گوگرد از هزار سال قبل از میلاد مسیح (ع) به عنوان ماده ضد عفونی کننده به کار می رفت، ولی عملا قبل از سالهای ۱۶۰۰ میلادی هیچگونه موفقیتی در کنترل قارچها وجود نداشته است.
رمنانت (Remnant) در سال ۱۳۶۷ میلادی توصیه نمود بذر گندم ضد عفونی گردد. در سال ۱۷۰۵ میلادی هومبرگ (Homberg) توصیه نمود چوب کشتیها به وسیله کلرور جیوه (CIHg) محافظت گردد. در سال ۱۷۱۶ میلادی در آمریکا قانونی به تصویب رسید که طی آن صاحبان کشتیها موظف شدندکف کشتی خود را به وسیله چربی و موم بر علیه پوسیدگی قارچی اندود نمایند. تول (Tull) در سال ۱۷۳۳ توصیه نمود بذور گندم توسط آب نمک بر علیه سیاهک پنهان ضد عفونی شود. اوکانت (Aucante) در سال ۱۷۵۵ میلادی ضد عفونی بذور گندم توسط کلرور مضاعف جیوه و ارسنیک را در مقابل سیاهک پنهان گندام توصیه نمود. تیلت (Tillete) در همان سال گزارش نمود وقتی بذر گندم به وسیله آب نمک و آب آهک ضد عفونی شود بیماری سیاهک گندم کاهش می یابد. در سال ۱۷۶۱ میلادی شولتز (Schulthess) و در سال ۱۷۸۳ تسیه (Tessier) گزارش نمودند که ضد عفونی بذر گندم به وسیله محلول سولفات مس موجب کاهش بیماری سیاهک گندم می گردد.
به طوری که از تاریخچه فوق بر می آید در طول بیش از یک قرن هیچ پیشرفت در پیدایش یک قارچ کش خوب حاصل نشده است. در سال ۱۸۰۷ میلادی پری وست (Prevost) توسط آزمایشگاهی گزارش نمود که محلول سولفات مس از تندش هاگ سیاهک مخفی گندم جلوگیری می کند. در سال ۱۸۱۵ میلادی مصرف کلرور روی جهت محافظت چوب کشتیها توصیه و در سال ۱۸۳۸ قانونی به همین منظور در آمریکا به تصویب رسید. قبلا در سال ۱۸۳۲ نیز مصرف کلرور جیوه به همین منظور توصیه گردیده بود.
یکی از اولین آزمایشهای قابل توجه و ثبت شده، گردپاشی گوگرد بر علیه سفیدک پودری درختان هلو بود که توسط روبرتسون (Robertson) در سال ۱۸۲۴ میلادی در انگلستان انجام گرفت. در سال ۱۸۳۳ میلادی شخصی به نام کنریک (Kenrick) آهک و گوگرد را در آب جوشانید و عصاره آن را برای کنترل سفیدک پودری انگور استفاده نمود. نایت (Knight) در سال ۱۸۳۴ میلادی توصیه نمود که محلولی از مخلوط آهک و گوگرد علیه بیماری پیچیدگی برگ (لب شتری) هلو به کار گرفته شود. در سال ۱۸۵۴ میلادی شیور (Cheever) در نیویورک پیشنهاد نمود که چون سولفات مس بر علیه سیاهک گندم موثر بوده می توان آن را بر علیه پادزدگی سیب زمینی در خاک هم به کار برد (اولین ضد عفونی خاک). در سال ۱۸۴۵ میلادی شخصی به ناممورن (Moren) پیشنهاد نمود که مخلوطی از نمک، آهک و سولفات مس بر علیه بادزدگی سیب زمینی در خاک به کار گرفته شود. در سال ۱۸۴۶ در ولز انگلستان به این نکته توجه گردید که در زمینهای نزدیک کوره ذوب مس غده های پوسیده شده در اثر ابتلا به سفیدک بادزدگی سیب زمینی بسیار کمتر از زمینهای دور از کوره بوده است. در سال ۱۸۵۰ میلادی روش جدیدی برای ضد عفونی غده های آلوده سیب زمینی در انبارها به کار گرفته شدن بدین ترتیب که مقداری گوگرد خام خارج از انبار درون یک ظرف آهنی سوزانیده شد و گاز ناشی از آن توسط لوله به درون انبار هدایت گردید (اولین قارچ کش تدخینی fumigant ).



برچسب‌ها :
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

دیدگاه ها


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *